OBD چیست؟

OBD چیست؟

مقدمه ای بر OBD: OBD مخفف عبارت On Board Diagnostic System است که به تجهیزات الکترونیکی مبتنی بر کامپیوتر به منظور عیب یابی و کنترل آلایندگی و احتراق از طریق نظارت بر عملکرد اجزای اصلی موتور گفته می شود که امروزه در بسیاری از خودروهای سبک و کامیون های سبک استفاده می شود.

سیستم OBD متشکل از یک ECU (واحد کنترل الکترونیکی)، که با استفاده از ورودی از سنسور های مختلف (به عنوان مثال سنسور اکسیژن) برای کنترل قسمت های اصلی  (به عنوان مثال، انژکتور سوخت) به بدست آموردن بهترن عملکرد خودرو کمک میکند.

از طریق واحد کنترل الکترونیکی چراغ وضعیت خودرو یا چراغ نشانگر خطا (MIL) ، هشدار لازم را از بد عمل کردن خودرو به صاحب آن فراهم می کند.

obd_system_components

یک وسیله نقلیه مدرن می تواند صدها نوع از پارامترهای  هشدار را از  طریق DLC (وسیله اتصال عیب یابی) با استفاده از  ابزار اسکن(Scan tools) پشتیبانی کند.

OBD اولین استاندارد آلایندگی آژانس محافظت از محیط زیست (EPA) بود.  طی سال های بعد از سیستم OBD بسیار تقویت شد.ODB  استاندارد  جدیدی بود که در اواسط دهه ۹۰ میلادی معرفی شد که کنترل موتور و مانیتورینگ قطعات شاسی و بدنه و تجهیزات جانبی را ، مانند کنترل عیب شبکه کل خودرو از قبیل عملکرد کاتالیست ، سنسور اکسیژن وضعیت احتراق و… به خوبی انجام می دهد.

۲ نوع OBD وجود دارد OBD-I و OBD-II  :

OBD-I

OBD-I   اولین نسخه از سیستم OBD که در سال ۱۹۸۰ توسعه پیدا کرد. این سیستم در اوایل استفاده از اتصال دهنده اختصاصی، رابط های سخت افزاری، و پروتکل های مخصوص به خود استفاده میکرد. مکانیک که می خواست به اطلاعات عیب یابی خودرو دسترسی داشته باشه باید یک ابزار اختصاصی و متفاوت  برای هر خودرو تهیه میکرد . OBD-I  از پروتکل های متعدد با مجموعه ای از کابل ، آداپتور  و ابزار های عیب یابی متفاوت عرضه میشد

OBD-II

در اوایل ۱۹۹۰ ، جامعه مهندسان خودرو (SAE) و سازمان استاندارد بین المللی (ISO)مجموعه ای از استانداردها برای  تبادل اطلاعات دیجیتال بین ECU  و ابزارهای عیب یابی ایجاد کردند . از آن پس  تمام وسایل نقلیه سازگار با OBD-II  باید از یک اتصال استاندارد عیب یابی (SAE J1962) و روش برقراری ارتباط از طریق یکی از پروتکل های ارتباطی استاندارد  OBD-II  ، استفاده میکردند.

obd_timeline
OBD-II برای اولین بار در وسایل نقلیه مدل (MY) 1994 معرفی شد و قرار شد برای تمام ماشین ها و کامیون های سبک تولید شد پس  MY1996  وجود داشته باشد.

 

Mode های فراخوانی اطلاعات توسط OBD2

فراخوانی اطلاعات موتور و خودرو در ۱۰ حالت (Mode) توسط پروتکل‌های OBD پشتیبانی می‌شود. ممکن است خودروی شما OBD2 باشد اما همه این ۱۰ حالت را پشتیبانی نکند.

به‌عنوان‌مثال حالت ۱ (Mode 1) اجازه خواندن اطلاعات مهم خودرو مانند «دوره متور»، «مدت زمان روشن شدن بودن موتور» و … را فراهم کند. این اطلاعات می‌تواند در محاسبه مصرف سوخت و مانیتور رفتار راننده و رانندگی آن مفید باشد

حالت ۳ و ۴ برای تشخیص مشکلات و عیب‌یابی خودرو کاربرد دارد. حالت ۳ (Mode 3) اجازه دستیابی و قرائت کدهای خطا (DTC) را فراهم می‌کند. حالت ۴ (۴Mode) به شما اجازه می‌دهد کدهای خطا (DTC) را پاک‌کرده و چراغ چک (MIL) خودرو را خاموش‌کنید.

با استفاده از حالت ۹، می‌توانید شماره شناسایی خودرو را بخوانید. این حالت اجازه می‌دهد تا شما مدل، سال تولید وسیله نقلیه را از اطلاعت موجود رد کامپیوتر خودرو شناسایی کنید.

Mode 1

دسترسی به اطلاعات جاری (زنده) خودرو

Mode 2 به دست آوردن اطلاعات خودرو در هنگام آخرین خطای رخ‌داده (Freeze frame)
Mode 3 دریافت کدهای خطا (DTCs)
Mode 4 پاک کردن کدهای خطا (DTCs)
Mode 5 تست و مانیتورینگ سنسور اکسیژن
Mode 6 نظارت بر روی مانیتور، سایر آزمون‌ها
Mode 7 تاریخچه کدهای خطای
Mode 8 کنترل و بررسی وضعیت عیب‌یاب خودرو
Mode 9 ارائه اطلاعات شناسه یکتای خودرو و شماره شاسی (VIN)
Mode 10 دسترسی به کدهای خطای دائمی

 

نرم‌افزار عیب‌یاب خودرو آسا به‌صورت خودکار حالت های (Mode) OBD خودروی شما را شناسایی می‌کند.

 

یک کامنت

  1. amar

    سلام بسیار خوب و عالی بود.
    ممنونم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کانال اطلاع رسانی آسان دیاگ

شما میتواند از آخرین محصولات ما در کانال باخبر شوید

عضویت در کانال
بستن

کلمه کلیدی خود را وارد کنید